Podstawą kierowania działaniem ze szczebla naczelnego są z jednej strony sprawozdania otrzymywane od kierowników pionów, wyrażające aktualny stain bazy techniczno-materialnej i stan przedmiotu kierowania, z drugiej zaś prognozy budowane przy zastosowaniu ¡naukowych metod przewidywania i planowania przyszłej funkcji społecznej systemu i jego struktury dostosowanej zarówno do tej funkcji, jak i warunków, w jakich będzie ona realizowana. Z perspektywicznego kierowania wypływają zadania konkretne, które są przekazywane kierownikom pionów w formie poleceń, zwykle przy jednoczesnym uruchomieniu całego szeregu mechanizmów zapewniających ich sprawne wykonanie w ramach systemu.
W praktyce pionami bywają czasem nazywane poszczególne służby, np. służba finansowo-księgowa, służba konserwacyjno- -remontowa albo większe komórki sztabowe - dział głównego teehnologa, dział głównego ekonomisty. Piony w tym znaczeniu nie są wynikiem podziału celu całościowego na cele etapowe i ż tego powodu nie ¡mają tych wszystkich zalet,-jakie nosi w sobie; struktura, typuopionowego. Natomiast największą zaletą struktury tego typu jest to, iż 'ptwarza obiektywną, konieczność kolektywnego kierowania sprawami bieżącymi^ i pozwala' roar
egipt turystyka | kimona do judo |
|