Są one bliższe tradycyjnym rozwiązaniom typu liniowego lub funkcjonalnego niż nowoczesnym. Słowem - iw systemach złożonych występują struktury wszelkich typów. Nakładają się na siebie i wzajemnie uzupełniając ciągle jeszcze modyfikują. Łatwo to stwierdzić, gdy struktury te uszereguje się według postępu jącej JięhzłożgnpJsc.i. Wpierw bę- - dziemy iwięc mówić o strukturach j tradycyjnycly, czyli mniej rozwiniętych, później - o formalnych strukturach rozwiniętych systemów działania.
Natomiast wszystkim stanowiskom ze szczebla niższego przypada rola nadawcy spra-
Jakkolwiek struktura typu liniowego sięga tradycjami czasów starożytnych, wydaje się jednak, iż jej generalna zasada jedności rozkazodawstwa znalazła odzwierciedlenie w dorobku naukowym dopiero na początku XX w. Wyraźnie ją sformułował przedstawiciel tzw. kierunku administracyjnego w nauce ó organizacji i zarządzaniu H. Fayol. (H. Fayol, Administracja przemysłowa i ogólna, Poznań 1947, s. 61-63.)
wozdań i odbiorcy .poleceń.- W tym właśnie znajduje potwierdzenie zasada jedności rozkazodawstwa B.
Zaletą struktury formalnej typu liniowego jest duża przejrzystość; W systemach działań charakteryzujących się taką strukturą z łatwością mogą być rozgraniczone sfery kompeten-
| |
|