Sam Schumpeter problemu tego zresztą nie analizował. W jego modelu przedsiębiorcy po zrealizowaniu swoich projektów spłacają pożyczki bankowe i w ten sposób groźba procesu inflacyjnego ustaje. Powszechność tej reakcji przedsiębiorców stwarza nawet w gospodarce tendencje defłacyjne, które ułatwiają i przyspieszają powstawanie kryzysu nadprodukcji.
W tych warunkach w gospodarce kończy się okres koniunktury, który przekształca się w okres kryzysu i depresji gospodarczej. Jest to okres powrotu gospodarki do stanu równowagi. Ceny dopasowują się do nowej struktury i poziomu kosztów (struktura kosztów uległa zmianie w następstwie zrealizowania innowacji), a struktura popytu dopasowuje się do nowej struktury podaży. Stan równowagi zostanie przerwany przez nową falę innowacji (wprowadzanych przez goniących za zyskiem przedsiębiorców), która doprowadzi do ponownej ekspansji koniunktury.
ł>) Teoria rozwoju gospodarczego (przemian kapitalizmu)
Schumpeter w większym stopniu niż inni wybitni ekonomiści jest „autorem jednej książki", a raczej jednego tematu, do którego ciągle wraca i rozwija. Tematem tym jest rozwój gospodarki kapitalistycznej i jej ostateczne perspektywy. Późniejsze prace Schumpetera - Business Cycles oraz Capitalism, Socialism and Democracy - rozwijają w istocie wątki zarysowane już w Teorii rozwoju gospodarczego.
| |
|