W ekonomii amerykańskiej - pod silnym wpływem instytucjonalizmu - rozwinęły się także teorie, które podjęły problem przemian strukturalnych w kapitalistycznych krajach wysoko rozwiniętych. Spośród dość licznych teorii zajmiemy się w tym paragrafie teoriami najpopularniejszymi, a więc teoriami ludowego kapitalizmu oraz teoriami Kennetha Galbraitha.
Teorie „kapitalizmu ludowego" (peoples capitalism) rozwijają tezę, że współczesny kapitalizm amerykański uległ tak daleko idącej transformacji, że przekształcił się w „nowy" kapitalizm, kapitalizm ludowy, który zaspokaja dążenia i aspiracje najszerszych mas. Wszechstronnie wyłożyli te koncepcje S. H. Slichter w książce The American Economy, 1949 (Gospodarka amerykańska), E. Johnston w America Unlimited, 1944 (Nieograniczona Ameryka) i M. Nadler w People's Capitalism, 1956 (Ludowy kapitalizm).
Teoria kapitalizmu ludowego dowodzi, że w gospodarce amerykańskiej w ostatnich latach (w okresie wojny i w latach powojennych) dokonały się istotne zmiany, wyrażające się w trzech zasadniczych procesach - dyfuzji własności, rewolucji w zarządzaniu, rewolucji w dochodach.
„Dyfuzja własności", tj. rozproszenie jej wśród wielu milionów posiadaczy akcji, jest oznaką demokratyzacji kapitału. Własność akcji jest bowiem obecnie skupiona w rękach licznych posiadaczy, wywodzących się w poważnej części spośród klasy robotniczej, inteligencji, drobnomieszczaństwa. Efektem tego procesu jest swoiste uspołecznienie wielkich korporacji, które w swej działalności muszą w coraz to większym stopniu kierować się interesem całego społeczeństwa.
OC najtaniej | Brodziki olsztyn. | płyn do mycia szyb
|